1. कृषीपीडिया

वनस्पतींमध्ये पोषक तत्वांची कमतरता असे ओळखा

वनस्पतीमध्ये पोषक तत्वांची कमतरता असल्यास झाडांची वाढ खुंटते आणि आवश्यक घटकांच्या कमतरतेची लक्षणे झाडाची फळे, फुले, मूळ पाहून सहज ओळखता येतात.

गोपाल नरसिंग उगले
गोपाल नरसिंग उगले
वनस्पतींमध्ये पोषक तत्वांची कमतरता असे ओळखा

वनस्पतींमध्ये पोषक तत्वांची कमतरता असे ओळखा

वनस्पतीमध्ये पोषक तत्वांची कमतरता असल्यास झाडांची वाढ खुंटते आणि आवश्यक घटकांच्या कमतरतेची लक्षणे झाडाची फळे, फुले, मूळ पाहून सहज ओळखता येतात.

 नायट्रोजन :-

 झाडाची वाढ थांबते आणि पाने लहान व पातळ होते.

 पाने टोकापासून पिवळी पडू लागतात. हा परिणाम प्रथम जुन्या पानांवर होतो, नंतर नवीन पाने पिवळी पडतात.

 झाडांना मशागत कमी असते.

 फुले कमी किंवा अजिबात नाहीत.

 फुले व फळे गळू लागतात.

 

फॉस्फरस:

 रोपांची वाढ कमी होते.

 मुळांची वाढ थांबते.

 पानांचा रंग गडद हिरवा असतो

 जुनी पाने टोकाला सुकायला लागतात आणि तांबट किंवा जांभळ्या-हिरव्या रंगाची होतात.

 चमक कमी होते.

 फळे कमी, धान्यांची संख्याही कमी होते.

 

 पोटाश:-

झाडांच्या वरच्या कळ्यांची वाढ थांबते.

 पाने लहान, पातळ आणि टोकाकडे कोरडी होऊन तपकिरी होतात.

 जुनी पाने कडा आणि टोकांना जळलेली दिसतात आणि काठावर सुकायला लागतात.

 देठ कमजोर होतात.

 फळे आणि बिया पूर्णपणे विकसित होत नाहीत आणि त्यांचा आकार लहान, सुकलेला आणि रंगाने हलका होतो.

 झाडांना रोग होण्याची अधिक शक्यता असते.

 तांबे:-

 सर्वात वरची किंवा सर्वात लहान पाने पिवळी पडतात आणि पानांचे टोक मुरडतात. नवीन पाने पिवळी पडतात. पानांच्या कडा कापल्या जातात आणि देठाच्या गाठींमधील भाग लहान होतो.

 नवीन वाढणारे भाग मरतात, ज्याला "एक्सॅन्थेमा" म्हणतात. साल आणि लाकूड यांच्यामध्ये डिंकाची थैली तयार होते आणि फळांमधून तपकिरी रंगाचा स्त्राव/रस बाहेर पडत राहतो.

 लोह:-

 हिरवा रंग मधोमध आणि मधल्या शिराजवळ उडू लागतो. कोवळ्या पानांवर प्रथम परिणाम होतो. पानांची पाने आणि किनारी बराच काळ हिरवी राहते.

 गंभीर कमतरतेच्या दिशेने, संपूर्ण पान, शिरा आणि वेनेशन क्षेत्र पिवळे वळते. कधीकधी हिरवा रंग पूर्णपणे उडून जातो.

 मँगनीज :

 कोवळ्या पानांच्या शिरांमधील भाग पिवळसर होतो, नंतर प्रभावित पाने मरतात.

 कोवळ्या पानांच्या पायथ्याजवळचा भाग राखाडी होतो, जो हळूहळू पिवळा आणि नंतर पिवळा-नारिंगी होतो.

 तृणधान्य पिकांमध्ये, शेतात “ग्रे ऐटबाज”, वाटाण्यामध्ये “मार्श स्पॉट” आणि उसामध्ये “काठी रोग” इ.

बोरॉन :-

 रोपांच्या वाढत्या टिपा सुकतात आणि मरतात.

 पाने खडबडीत बनतात, जी काहीवेळा मुरगळतात आणि खूप कडक होतात.

 फुले तयार होत नाहीत आणि मुळांची वाढ थांबते.

 मूळ पिकांमध्ये, "तपकिरी हृदय" नावाचा रोग आढळतो, ज्यामध्ये मुळांच्या जाड भागात गडद ठिपके तयार होतात. कधी कधी मुळेही मधूनच फुटतात.

 सफरचंद सारख्या फळांमध्ये अंतर्गत आणि बाह्य कर्काची लक्षणे दिसून येतात.

 

 मोलिब्डेनम:-

 त्याच्या कमतरतेमुळे, खालच्या पानांच्या शिराच्या मध्यभागी पिवळे ठिपके दिसतात. नंतर, पानांच्या कडा सुकायला लागतात आणि पाने आतील बाजूस वळतात.

 फुलकोबीची पाने कापली जातात, फक्त मध्यवर्ती शिरा आणि पानांच्या फांद्याचे काही छोटे तुकडे राहतात. अशा प्रकारे पाने शेपटीसारखी दिसू लागतात, ज्याला "हिप टेल" म्हणतात.

 मॉलिब्डेनमची कमतरता विशेषतः कडधान्य पिकांमध्ये दिसून येते.

 

 क्लोरीन :-

 पानांचे टोक कोमेजून जाते, जे शेवटी लाल होते आणि सुकते.

 

  कॅल्शियम :-

 नवीन रोपांची नवीन पाने प्रथम प्रभावित होतात. हे सहसा कुरूप, लहान आणि असामान्यपणे गडद हिरव्या रंगाचे असते. पानांचे टोक हुकच्या आकाराचे बनते, हे पाहून या घटकाची कमतरता सहज ओळखता येते.

 मुळांच्या वाढीवर गंभीर परिणाम होतो आणि मुळे कुजतात.

 गंभीर कमतरतेच्या बाबतीत, झाडांच्या वरच्या कळ्या (प्रोलिफेरेटिंग टीप) सुकतात.

 कळ्या आणि फुले अपरिपक्व अवस्थेत गळून पडतात.

 स्टेमची रचना कमकुवत होते.

मॅग्नेशियम :-

 जुनी पाने कडा आणि शिरा आणि मध्यभागी पिवळी पडू लागतात आणि गंभीर कमतरता असल्यास प्रभावित पाने सुकतात आणि गळून पडतात.

 पाने साधारणतः आकाराने लहान असतात आणि शेवटच्या टप्प्यात घट्ट होतात आणि काठावरुन आतील बाजूस वळतात.

 काही भाजीपाला पिकांमध्ये शिरा दरम्यान पिवळे ठिपके तयार होतात आणि शेवटी केशरी रंगाचे लाल आणि गुलाबी रंगाचे ठिपके तयार होतात.

 डहाळ्या कमकुवत होतात आणि बुरशीजन्य रोगास बळी पडतात. सहसा अपरिपक्व पाने गळतात.

 सल्फर :-

 नवीन पाने एकत्र पिवळसर हिरवी होतात.

 स्टेमची वाढ थांबते.

 स्टेम कठोर, वृक्षाच्छादित आणि पातळ होते.

 जस्त:-

 झिंकच्या कमतरतेची लक्षणे प्रामुख्याने दुसऱ्या किंवा तिसऱ्या पूर्ण परिपक्व पानांपासून झाडाच्या वरच्या भागापासून सुरू होतात.

 मक्यामध्ये सुरुवातीला हलके पिवळे पट्टे तयार केले जातात आणि नंतर रुंद पांढरे किंवा पिवळे ठिपके तयार केले जातात. शिरांचा रंग लालसर गुलाबी होतो. ही लक्षणे मध्यवर्ती शिरा आणि पानांच्या कडा यांच्यामध्ये दिसतात, जी प्रामुख्याने पानाच्या अर्ध्या भागापर्यंत मर्यादित असतात.

 भात लावणीनंतर १५-२० दिवसांनी जुन्या पानांवर लहान हलके पिवळे ठिपके दिसतात, जे नंतर आकाराने वाढतात आणि एकत्र मिसळतात. पाने (लोखंडावरील गंजसारखी) गडद तपकिरी होतात आणि महिन्याभरात कोरडी होतात. वरील सर्व पिकांची वाढ थांबते. मक्यामध्ये तंतू आणि फुले उशिरा येतात आणि इतर पिकांमध्येही केस उशिरा येतात.

 

 मिलिंद जि गोदे

Mission agriculture soil information

English Summary: Identify nutrient deficiency this method Published on: 07 February 2022, 05:55 IST

Like this article?

Hey! I am गोपाल नरसिंग उगले. Did you liked this article and have suggestions to improve this article? Mail me your suggestions and feedback.

Share your comments

आमच्या न्यूसलेटरचे सदस्य व्हा. शेती संबंधीत देशभरातील आताच्या बातम्या मेलवर वाचण्यासाठी आमच्या न्यूसलेटरची सदस्यता घ्या.

Subscribe Newsletters